IRCD FORUMLARI


¦ IRCdForumlari.NET Sevgi Dolu Bir Forum... ¦ www.ircdforumlari.net ¦ Webmaster Ve IRC Severlerin Buluşma Noktası ¦ |


Geri git   IRCD FORUMLARI > Haberler > Yaşam ve Detay

Cevapla
Seçenekler Stil
Okunmamış 05-31-2020, 11:54 AM   #1
Sifaa
Banned
 
Sifaa - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik tarihi: Mar 2019
Mesajlar: 18.030
Tesekkür: 0
3 Mesajina 4 Tesekkür Aldi
Arrow Filozof ve şair Pierre Abélard ve öğrencisi, sevgilisi, eşi Héloise arasında Latince

Filozof ve şair Pierre Abélard ve öğrencisi, sevgilisi, eşi Héloise arasında Latince yazılmış bu mektuplardan ve ikisinin hayat hikâyelerinden İngiliz yazar Ronald Duncan elimizde Türkçesi bulunan bu oyunu yazmış. Duncan, bu eseri yazmakla tiyatro edebiyatında eşine az rastlanır bir eser ortaya koymuş. Hikâye Fransız, ancak kurgu İngiliz. “Neden bu oyunu yazdın?” sorusuna Duncan’ın yanıtı şöyle:

Cevap şurada: Dramanın kendi sınırları vardır. Sahnede tez savunulmaz. Teziniz ne denli ilginç olursa olsun, savunacağınız yer sahne değildir. Bu oyunu yazmam istendi, ben de yazdım, çünkü Abélard her zaman ilgimi çekmiştir. Duygusal yoğunluğu, zihinsel ve ruhsal yaratıcılığıyla boy ölçüşebilecek ender insanlardan biriydi o. Biri olmadan ötekinin varlığı beni hiç ilgilendirmemiştir. Bir tek yaşam biçimi tanırım ben; yaşam çok yönlü olabilir, ama tektir. Tüm yönleriyle yaşanamıyorsa da yaşam değildir.

Héloise tarafından yazılan mektuplar tarih boyunca
yazılmış en iyi düz yazı örnekleri

I. Mektuptan (Heloise’den Abelard’a)

Elin… Elin değmiş bu mektuba.
Teşekkür ederim; bana yazmamışsın ama.
Elbette tanıdım yazını; değişmemiş hiç.
Değişen bir şey olmadı zaten, acı bile aynı acı.
Bana gönderilmemiş ama, mektubu ben okudum
Utanmadım, kimseye de ihanet etmedim.
Suskun geçen bunca yıldan sonra, hesap verecek değildim.
Şimdi de vermeyeceğim.
Elin değimiş bu mektuba!
Aşık olduğum elin. O aşka susamışım.
Hakkım var o elin yazdığı mektubu açmaya.

Istırabın duruyor önümde satır satır, hem de el yazınla.
– Ah, Abélard! Dokunuşlarını bana taşıyan
o kağıdı, o mürekkebi nasıl seviyorum…-
O kör yıllar boyunca sakladığım acı
çıkıyor yüreğimden,
karşıma dikiliyor; bakıyorum:
Aynı yaşlardayız onunla, boyumuz bosumuz aynı.
Tepeden tırnağa ben’im bu acı.
Artık saklayamıyorsam onu kendimden,
nasıl saklarım, bir zamanlar bütün varlığımla
teslim olduğum senden?
– Bir zamanlar…- nasıl iç burkuyor bu sözler…-
Bir zamanlar, gövdesini gövdeme kattığım birine,
rol mü yapayım, ketum mu davranayım?
Gecenin doruklarında dört nala koşturmuştuk bedenlerimizi,
daha da doruklara çıkmıştık doğan güneşlerle.

IV. Mektuptan (Abélard‘dan Héloise‘e)

Ayrılık, sevdanın türbesidir derler.

Derler ki, uzun ayrılıklarda ölür gidermiş sevdanın sıcaklığı.

Madem öyle, neden azalmadı aşkımız, bir nebze bile?

X. Mektuptan (Héloise‘den Abélard‘a)

Öldün diye sana olan sevgimin azalacağını düşünecek kadar saf mısın?
Ölümlü bir erkek olduğunu bilmediğimi mi sanıyorsun?

Solucanlar göz çukurlarında yuvalansa da, dilin dişlerinin arasından çıkıp sallansa da, tiksinmeyeceğim senden, vazgeçmeyeceğim! Etin kemiğin ne ilgisi var bizimle? Bir parçanı kesip alan o kasap, sana olan aşkımı biraz olsun azaltabildi mi?

Taptığım, özüne indirgese de seni, ölüm bile azaltamaz sevgimi.
Sifaa isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Cevapla

Tag Ekle
abélard, arasında, eşi, filozof, héloise, latince, pierre, sevgilisi, öğrencisi, şair

Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Sizin Yeni Konu Acma Yetkiniz var yok
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı

Gitmek istediğiniz klasörü seçiniz


Şu Anki Saat: 04:53 AM


Powered by vBulletin® Version 3.8.4
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Destekleyenler by konya chat ve kahramanmaras haber